Wielrenner Umberto Atzori

‘Apetrots’ waren Elle en Enrico Atzori op hun achtjarige wielrennende zoon Umberto. Hij staat op de foto met een fiets die duidelijk op de groei is gekocht. Lager kan het zadel niet. De foto prijkt in het eerste van een aantal plakboeken dat Elle over Umberto’s fietsleven aanlegde en dat getuigt van zijn weg naar de top. Zouden Elle en Enrico jaren geleden vermoed hebben dat hun zoon ooit bij de Nederlandse elite zou horen en dat nog vele plakboeken zouden volgen?

foto 4

Dat Umberto Atzori op 25-jarige leeftijd tot de beste Nederlandse wielrenners gerekend kan worden, staat buiten kijf. Hij is beroepsrenner B en rijdt dit seizoen voor de wielerploeg van het fietsenmerk Koga. Nog één stap te gaan en hij mag zich volwaardig professioneel wielrenner noemen, al rijdt hij nu al regelmatig wedstrijden waarin hij zijn krachten met dergelijke Pro Continental-renners meet. Van het absolute wielerwalhalla, de Pro Tour, is Umberto twee stappen verwijderd. Die status geeft toegang tot wedstrijden als de Tour de France, de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en Parijs – Roubaix. Vooralsnog is dat een droom.

De top bereiken is een kwestie van vallen en opstaan. In het wielrennen soms letterlijk. Als ik Umberto begin mei spreek, is hij herstellende van een val in de Ronde van Overijssel een kleine week daarvoor. Hij heeft er behalve tal van schaafwonden ook een hersenschudding aan overgehouden. “Dat is onderdeel van het vak”, merkt hij nuchter op. Een strop is het wel, want het betekende dat hij 13 mei niet kon starten in Olympia’s Tour door Nederland. “Koga rijdt veel in Nederland. Voor onze ploeg is het de belangrijkste wedstrijd. Het evenement levert de sponsor veel publiciteit op. Maar vanwege mijn conditie is het risico te groot dat ik na een paar dagen moet opgeven en de ploeg dan een man verliest.”

Umberto Atzori won tot mei twee koersen: de Ronde van Twijzelerheide en de Ronde van het Maaskantje. Maar hij wil meer. “Tien overwinningen dit seizoen is mijn persoonlijk doel.” Dat is hard werken. “Ik heb per jaar maar een week of drie totale rust. Het seizoen begint in februari en loopt door tot in oktober. Ik rij in Nederland, België, maar bijvoorbeeld ook in Duitsland, Frankrijk en Polen. Vorig jaar ben ik nog in China geweest. In totaal zijn het zo’n zestig tot zeventig koersen. In november begin ik alweer met de voorbereiding van het komende seizoen en ’s winters rij ik ook op de baan.” Tijdens de voorbereiding gaat Umberto altijd een aantal weken naar Spanje: “Uren maken.” Umberto: “Ik rijd daar meestal met andere renners. In een rustig tempo, want het is de bedoeling dat mijn hartslag onder de 160 per minuut blijft. In januari voer ik de trainingsintensiteit steeds meer op.”

De sprint is Umberto’s sterkste punt. Zo boekt hij zijn meeste overwinningen. “Ik heb snelle spieren, ben explosief en heb een snelle aanzet.” Hij is geen klassementsrenner, maar mengt zich in rittenkoersen wel in de strijd om de dagprijzen. Er bestaat voor wielrenner Umberto geen groter plezier dan een rit over kasseien. “Dan komt het aan op stuurmanskunst. Je moet het stuur losjes vasthouden.” Voor de bergen is hij niet gebouwd. “Korte heuveltjes, niet te lang, dat gaat. Limburg kan ik nog aan.”Umberto: “Je kunt je op een bepaald onderdeel wel verbeteren, maar om echt goed te zijn moet je een zekere aanleg hebben.”

Zijn mooiste overwinningen zijn die in de Lus van Roden (2010) – “de hoogst aangeschreven wedstrijd in het noorden met een sterk deelnemersveld” – en de amateurversie van de Acht van Chaam (2010). Umberto: “Naar de Acht van Chaam ging ik altijd met mijn oom kijken. Hij was een jaar eerder overleden en daarom was die overwinning heel speciaal.” In beide wedstrijden won Umberto de sprint van een kopgroep. Graag zou Umberto de Ronde van Drenthe nog eens winnen. Een prestigieuze wedstrijd waarin profs en de beste amateurs de degens kruisen. “Hier in de buurt én met veel kasseien”, zegt hij lachend. “Bij bijvoorbeeld Exloo en Emmen liggen die nog.”

In de nabije toekomst hoopt Umberto Atzori te kunnen tekenen bij een Pro Tour-wielerploeg. Hij zou dan het hoogste in de wielersport hebben bereikt: “Je moet een beetje geluk hebben, dan is het nog mogelijk.” Wilt u op de hoogte blijven van het wel en wee van onze plaatsgenoot? Volg dan zijn blog: http://www.umbertoatzori.nl.

Hans van Eeden (mei 2013)

(Op dit artikel is het auteursrecht van toepassing. Overname alleen met schriftelijke toestemming van www.dejuistetekst.nl.)

Comments are closed