Stoplichten in Zorgvlied

 

Stoplichten? Ja echt, Zorgvlied heeft ze gehad. Alleen waren de overstekers geen voetgangers, maar koeien. Een verhaal over verkeersveiligheid in Zorgvlied.

We gaan terug naar de vorige eeuw. Naar De Ruyter de Wildtlaan en naar het boerenbedrijf van Niek en Riek Eijbergen. U moet weten dat de weg voor hun deur niet op gemeentegrond is gelegen, maar op grond die in eigendom van de familie is. Ergens in 1990 klopte een ambtenaar van de gemeente bij de familie aan met het verzoek om de weg te kunnen overnemen. Die vond dat prima, maar Niek en Riek wilden dan wel een vrije overgang voor hun koeien: “Het mag een koetunnel zijn, maar het mogen ook stoplichten worden”, stelde Eibergen de gemeente voor.

Een tunnel zou ideaal geweest zijn. Daardoor zouden de koeien veilig en probleemloos vanuit de stal aan de ene kant van de weg naar het weiland aan de andere kant kunnen lopen. Maar voor zo’n tunnel zou 80.000 gulden op tafel moeten komen en dat werd de gemeente te gortig. Dat kon de familie Eijbergen zich voorstellen. Verkeerslichten dan maar, die zouden vast een stuk goedkoper zijn. Dat viel tegen: maar liefst 30.000 gulden zou de aanleg gaan kosten. Daar hoorde Niek Eijbergen nogal van op: “Ik zei: ‘zo’n bedrag voor een paar stoplichten’? Ja, zeiden ze, dat kost zoveel.”

Voor de eerste schop de grond inging moesten eerst nog wat ambtelijke barrières worden geslecht. Niek Eibergen: “Er kwamen veel instanties kijken. Of het mocht en hoe het mocht.” Uiteindelijk stond de hele inrichting toch op papier en konden de materialen naar Zorgvlied worden verscheept. Dat was nog een hele klus, want er kwamen niet alleen twee stoplichten te staan. Ook moesten honderd meter daarvoor waarschuwingslichten worden geplaatst. Om aan te geven dat de verkeerslichten er aan kwamen. Verder werden stopstrepen in het wegdek aangebracht. “En”, vertelt Niek Eijbergen lachend, “er moest ook nog een bord komen ‘stoplicht geldt ook voor fietsers en bromfietsers’.”

Hoewel de hele operatie gaandeweg steeds meer begon te lijken op het spreekwoordelijke schieten met een kanon op een mug, was de familie Eijbergen wel blij met de voorziening. Want ’s zomers was er druk verkeer van en naar de campings. Veel passanten waren zo onbeschaamd om te toeteren tijdens het oversteken van de koeien. Niek Eijbergen: “Als boer moest je hard lopen, want ze konden niet wachten. Toen de stoplichten er waren, spande ik linten over de weg, zodat ze niet door het rode licht konden rijden.” De stoplichten bezorgden Zorgvlied faam tot over de landsgrenzen. “Het heeft in alle kranten gestaan”, verhaalt Riek Eijbergen, “we kregen zelfs knipsels uit Canada.“ Zorgvlied had dus een heuse attractie. Voor de vakantievierende stadskinderen waren de overstekende koeien een waar spektakel.

Maar aan alles komt een eind. Dus ook aan dit verhaal. In 2011, nadat ze al jarenlang buiten gebruik waren, zijn de stoplichten verwijderd. De ontmantelde installatie werd op het erf van de boerderij geplaatst en staat daar nog steeds. Loopt u gerust even naar De Ruyter de Wildtlaan in Zorgvlied. Om te kijken. Geen probleem!

Hans van Eeden (april 2013)

PS Dit artikel is gebaseerd op een vraaggesprek dat de auteur, Hans Salverda en Cor Goettsch met de familie Eibergen hebben gehad.

(Op deze tekst is het auteursrecht van toepassing. Overname alleen met toestemming van www.dejuistetekst.nl)

 

Comments are closed